جام جهانی، ویزا و یک سؤ برداشت رایج

یادداشت ویژه – رسول باختر، وکیل ورزشی – هر بار که بحث صدور ویزا برای اعضای کاروان‌های ورزشی مطرح می‌شود، یک سوءبرداشت قدیمی نیز تکرار می‌شود؛ اینکه گویا همه افراد همراه یک تیم، نقش مشابهی دارند و نبود برخی از آنها مشکلی ایجاد نمی‌کند. در حالی که واقعیت ساختار حرفه‌ای تیم‌های ملی چیز دیگری است.

در فوتبال مدرن، برخی جایگاه‌ها صرفاً تشریفاتی نیستند. مدیر تیم، مسئول امنیتی و مدیر رسانه‌ای از جمله سمت‌هایی هستند که حضور آنها در تورنمنت‌های رسمی عملاً جزو الزامات برگزاری مسابقات محسوب می‌شود. ممکن است تعداد آنالیزورها، دستیاران یا اعضای برخی بخش‌های فنی از تیمی به تیم دیگر متفاوت باشد، اما برخی مسئولیت‌ها قابل حذف نیستند؛ زیرا مستقیماً با هماهنگی‌های اجرایی، امنیتی و رسانه‌ای مسابقات ارتباط دارند.

از سوی دیگر باید پذیرفت که صدور ویزا در اختیار فیفا نیست. در نهایت این کشور میزبان است که درباره ورود افراد تصمیم می‌گیرد. با این حال، در عرف رویدادهای بزرگ بین‌المللی، سازوکارهایی برای تسهیل حضور افراد دارای مأموریت رسمی وجود دارد. حتی در عرصه سیاسی نیز بارها شاهد صدور ویزاهای محدود و مأموریت‌محور بوده‌ایم؛ ویزاهایی که دارنده آن صرفاً برای انجام وظیفه مشخصی امکان حضور و تردد دارد.

باوجود آنکه صدور روادید در اختیار فیفا نیست، مطابق روال همیشه، فیفا قرارداد محرمانه‌ای با کشور میزبان منعقد می‌کند و شرایط برگزاری، اختیارات و وظایف طرفین در آن مشخص می‌شود. متاسفانه بنظر می‌رسد فیفا با وجود تجربیات قبلی، در قرارداد این جام جهانی به این مطلب مهم توجهی نداشته است.

به همین دلیل، موضوع فقط ورود یک فرد نیست؛ مسئله، تسهیل فعالیت رسمی افرادی است که حضورشان بخشی از الزامات برگزاری یک رویداد جهانی به شمار می‌رود. جام جهانی زمانی از حاشیه دور می‌ماند که کشور میزبان، فارغ از اختلافات سیاسی، شرایط لازم را برای انجام مأموریت حرفه‌ای همه اعضای رسمی کاروان‌ها فراهم کند. این همان انتظاری است که از بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان وجود دارد.

منبع: روزنامه فدراسیون فوتبال